Eigen bijdrage voor zorg uit de Wet Langdurige Zorg (WLZ)

Wat is de eigen bijdrage?

Als je langdurige zorg nodig hebt en deze wordt vergoed via de Wet Langdurige Zorg (WLZ), moet je hiervoor meestal een eigen bijdrage betalen. Dit betekent dat je zelf een deel van de zorgkosten betaalt. Hoeveel je moet betalen, hangt af van je inkomen en je vermogen. Het Centraal Administratie Kantoor (CAK) berekent dit voor jou.

Waar hangt de hoogte van de eigen bijdrage vanaf?

De eigen bijdrage wordt bepaald op basis van:

• Je inkomen (zoals loon, pensioen en andere inkomsten);
• Je vermogen (zoals spaargeld, beleggingen en een tweede huis);
• Of je alleenstaand of getrouwd bent;
• Hoe lang je al in een zorginstelling woont.

Hoog of laag?

Er zijn twee soorten eigen bijdragen:

• Lage eigen bijdrage: Dit geldt in de eerste 4 maanden dat je in een zorginstelling woont en als je partner nog thuis woont.
• Hoge eigen bijdrage: Na 4 maanden ga je meestal de hoge eigen bijdrage betalen. Dit kan oplopen tot maximaal € 2.954 per maand in 2025.

Hoe wordt de eigen bijdrage berekend?

Het CAK kijkt naar je inkomen en vermogen van twee jaar geleden (dit heet het ‘peiljaar’). Als je in 2025 zorg ontvangt, wordt dus gekeken naar je inkomen en vermogen in 2023.

Voor mensen met een hoog inkomen kan het zijn dat zij al direct de maximale eigen bijdrage betalen. In dat geval maakt het spaargeld of ander vermogen weinig uit, omdat ze toch al het hoogste bedrag moeten betalen.

Wat als je getrouwd bent?

Ben je getrouwd of heb je een geregistreerd partnerschap? Dan telt het inkomen en vermogen van jullie beide mee. Maar als één van jullie naar een instelling gaat, dan kun je ervoor kiezen om officieel als ‘duurzaam gescheiden’ te worden beschouwd. Dit betekent dat:

• Jullie beiden een alleenstaande AOW krijgen (in plaats van AOW voor samenwonenden);
• De partner die in de instelling woont na vier maanden de hoge eigen bijdrage moet betalen.

Soms is het voordeliger om als alleenstaande te worden aangemerkt, en soms niet. Dit hangt af van de hoogte van het inkomen en de kosten die de thuisblijvende partner nog heeft.

Vermogen en belasting

Naast je inkomen kijkt het CAK ook naar je vermogen. Dit betekent:

• Spaargeld en beleggingen tellen mee bij het berekenen van de eigen bijdrage;
• Je eigen woning telt de eerste 24 maanden niet mee, maar daarna wel als deze niet is verkocht.

Heb je veel vermogen, dan wordt er een extra bedrag bij je inkomen opgeteld. Dit heet de ‘vermogensinkomensbijtelling’. Dit zorgt ervoor dat je eigen bijdrage hoger wordt. Maar, als je inkomen al hoog genoeg is om de maximale eigen bijdrage te betalen, maakt je vermogen in de praktijk weinig verschil.

Kun je de eigen bijdrage verlagen?

Ja, soms wel. Enkele mogelijkheden:

• Peiljaar verleggen: Als je inkomen sterk is gedaald sinds het peiljaar, kun je vragen om te kijken naar een recenter jaar.
• Schenkingen doen: Als je een deel van je spaargeld weggeeft aan bijvoorbeeld kinderen, daalt je vermogen. Maar let op, je moet dan wel op tijd een plan maken en het mag niet zomaar teruggedraaid worden.
• Vermogen verdelen: Getrouwde stellen kunnen hun vermogen slim verdelen om de eigen bijdrage te beïnvloeden.
• Woning verkopen of niet: Als je woning overgaat naar box 3 (vermogen), heeft dat invloed op de eigen bijdrage. Dit kan uitgesteld worden door de woning niet meteen te verkopen.

Zorg thuis of in een instelling?

Sommige mensen kiezen ervoor om niet in een instelling te wonen, maar zorg thuis te ontvangen met een persoonsgebonden budget (PGB) of een zorgpakket thuis. In dat geval betaal je altijd de lage eigen bijdrage. Dit kan financieel voordelig zijn, vooral als je een hoog inkomen of veel vermogen hebt.

Conclusie

De hoogte van de eigen bijdrage hangt af van veel factoren. In sommige gevallen maakt vermogen weinig uit als je inkomen al hoog genoeg is om de maximale bijdrage te betalen. Door slimme keuzes te maken, zoals schenken, vermogen verdelen of het peiljaar aanpassen, kun je mogelijk de eigen bijdrage verlagen.